حال من

اشک ها همیشه جای لبخندها نمی نشینند
سکوت اما جانشین هر حالی است
...

برف

فروغ

گلایه

آب
زمزمه
رود

من
زمزمه
اشک

تو
زمزمه
شعر

گذشت
گذشت
گذشت

من از گذشته ام خاطره ی یک رود بزرگ دارم
و این همه دلتنگم

رود با این همه خاطره چه فراخ دلی دارد

زمزمه های من نه رود می شود نه شعر
تنهایی مرا اشکهایم پر می کند

اشک زمزمه ی من است
شعر زمزمه ی تو

بانو
شعر تازه ای بگو
انسان به زمزمه هایش زنده است

طبیعت

گاو زخمی را آب دادم
شیر گرسنه آمد
گاو زخمی را رها کردم
شیر گاو را خورد
سیر که شد خوابید
شیر را با تفنگم کشتم
من همه را دوست می دارم
خودم را بیشتر...

دخترک قرمزپوش

وزیر رفاه و تامین اجتماعی و کودکان پرورشگاه!

تا طلوع آفتاب

غروب هزار ستاره دیدم با چشمان خویش

آفتاب که برآمد

ستاره ای نبود...

Knowledge

I went
You stayed
We both made mistake
We did not know